Göre Biyoçeşitlilik ve Ekosistem Hizmetleri Hakkında Küresel Değerlendirme RaporuYaklaşık bir milyon bitki ve hayvan türü, eğer bu konuda bir şey yapılmazsa, birçoğu on yıllar içinde yok olma tehlikesiyle karşı karşıya. Tarım, bu tür kaybının başlıca nedenlerinden biri ve dünya topraklarının üçte birinden fazlası ve tatlı su kaynaklarının yaklaşık %75'i tarım veya hayvancılık için kullanılıyor. Bu nedenle, Better Cotton Initiative (BCI) olarak, dünya genelindeki pamuk çiftliklerindeki biyolojik çeşitliliği korumak ve artırmak için arazi kullanımına özenli bir yaklaşım benimsiyoruz.

Pamuk Üretimi Biyoçeşitliliği Nasıl Etkiler?

Biyoçeşitlilik, belirli bir alandaki yaşam çeşitliliğini veya aralığını ifade eder. Buna genetik, tür ve ekosistem seviyelerindeki hayvanlar, bitkiler ve mikroorganizmalar dahildir. Estetik ve etik değerinin yanı sıra biyoçeşitlilik, en önemlisi esnek ekosistemlerin ve istikrarlı bir iklimin bel kemiğidir.

Dünyanın bazı bölgelerinde, tarımda kimyasal pestisitlere ve gübrelere aşırı bağımlılık, biyolojik çeşitlilik kaybının önemli bir itici gücü olabilir. Ek olarak, mahsul üretimi için kullanılan arazi, tipik olarak bitki örtüsünden ve doğal yaşam alanlarından arındırılmıştır. Bu habitat temizliği, çoğu türün üreme, yiyecek arama veya göç yollarını azaltarak veya ortadan kaldırarak biyolojik çeşitlilik üzerinde doğrudan ve önemli bir olumsuz etkiye sahiptir. Bir çiftlikte ve çevresinde daha çeşitli bir habitat, daha çeşitli türleri destekler. Bu, potansiyel zararlılar için rakipleri artırır ve nihayetinde çiftçilik sistemlerinin dayanıklılığı için faydalıdır.

Biyoçeşitlilik üzerindeki etkilerini azaltmak için BCI Çiftçileri, topraklarındaki doğal yaşam alanlarını koruma veya geliştirme yollarını öğreniyor ve çiftliklerini çevreleyen yaşam alanı üzerindeki olumsuz etkiyi en aza indiren uygulamaları benimsiyor.

BCI İlke ve Kriterlerinde Biyoçeşitlilik ve Arazi Kullanımı 

BCI İlkeleri ve Kriterleri'nin Dördüncü İlkesi, BCI Çiftçilerinin çiftliklerinde ve çevresinde biyolojik çeşitliliği koruyan bir Biyolojik Çeşitlilik Yönetim Planı benimsemelerini gerektirir.

Bir Biyoçeşitlilik Yönetim Planı beş bölümden oluşur:

  1. Biyoçeşitlilik kaynaklarının belirlenmesi ve haritalanması
  2. Bozulmuş alanların belirlenmesi ve geri yüklenmesi
  3. Entegre Zararlı Yönetim Planı aracılığıyla faydalı böcek popülasyonlarının teşvik edilmesi ve son derece tehlikeli pestisitlerin yasaklanması.
  4. Ürün rotasyonunun sağlanması
  5. Nehir kıyısındaki alanların korunması (bir nehir veya akarsu boyunca uzanan arazi)

BCI ayrıca, çiftçilerin daha çeşitli zararlı kontrol teknikleri uygulayarak kimyasal pestisitlere olan bağımlılıklarını azaltmalarını sağlayan Entegre Zararlı Yönetimi stratejisini benimsemelerini de destekliyor. Bu strateji, zararlı ve hastalık döngülerini kırmak için ürün rotasyonu kullanmayı, doğada bulunan malzemelerden ev yapımı pestisitler üretmeyi veya pamuk zararlılarına avcılık yapan kuş ve yarasa türlerini teşvik etmeyi içerebilir.

Bireysel düzeyin ötesinde, çiftçileri, çiftliklerini çevreleyen ekosistemleri ve araziyi korumak için yerel köyler ve komşu çiftçilerle birlikte çalışmaya teşvik ediyoruz.

Daha İyi Pamuk Girişimi'nin Arazi Kullanım Değişikliğine Yaklaşımları

BCI Çiftliklerinde Yüksek Koruma Değerine Sahip Alanların Korunması

Tüm kara alanları, korunmaya değer doğal kültürel veya çevresel özelliklere sahiptir. Bu özellikler veya koruma değerleriNadir bir hayvan veya bitki türünün varlığından kutsal bir kültürel alana veya sakinler tarafından kullanılan doğal kaynaklara kadar her şey olabilir.

BCI Standart Sistemi, pamuk tarımına Yüksek Koruma Değeri (HCV) yaklaşımını özetlemektedir. Bu, BCI Çiftçilerinin herhangi bir araziyi pamuk üretimine dönüştürmeden önce bir HCV değerlendirmesi yapmaları gerektiği anlamına gelir. Değerlendirme, onları saha verileri toplamaya, topluluk liderleri ve yerli halk gibi yerel paydaşlara danışmaya ve arazilerindeki HCV'leri tespit etmek için mevcut bilgileri analiz etmeye yönlendirir. Çiftçiler HCV'leri tespit ettikten sonra, bunları yönetmelerine ve korumalarına yardımcı oluyoruz.

Bunu yapmanın bir yolu, BCI Çiftçilerinin çiftliklerinde ve çevresinde HCV'lere yönelik potansiyel riskleri anlamalarına yardımcı olmaktır. Yüksek Koruma Değeri Kaynak AğıÇiftçilerin pamuk üretimlerinin genişlemesiyle değerlerin zarar görmemesini sağlamak için BCI HCV risk tabanlı bir değerlendirme geliştirdik.

ATLA — Pamuk çiftliklerinin etrafındaki manzarayı iyileştirmek için yerel paydaşlarla birlikte çalışıyoruz

Ayrıca, BCI Standart Sistemine bir peyzaj yaklaşımının nasıl entegre edilebileceğini araştırıyoruz. Peyzaj Yaklaşımına Uyum (ATLA) projesiHaziran 2020'de başlayan , sürdürülebilirlik hedefleri üzerinde çalışmak için belirli bir bölgedeki çeşitli paydaşları bir araya getiriyoruz. Proje, tek bir çiftliğin veya üretici biriminin sürdürülebilirliğine tek başına bakmak yerine, su yönetimi, habitat dönüşümü, arazi hakları ve kırsal kalkınma gibi konuları daha geniş ölçekte ele almayı hedefliyor. Proje, Haziran 2022'ye kadar sürecek ve Pakistan ve Türkiye'de iki pilot projeyi içerecek. Proje, iki yıllık bir hibe ile mümkün kılınmıştır. ISEAL İnovasyon Fonuİsviçre Ekonomik İşlerden Sorumlu Devlet Sekreterliği tarafından desteklenen SEKO.

BCI Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine Nasıl Katkıda Bulunuyor?

Birleşmiş Milletler'in 17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi (SDG), sürdürülebilir bir geleceğe ulaşmak için küresel bir plan sunuyor. SDG 15, 'karasal ekosistemlerin sürdürülebilir kullanımını korumamız, restore etmemiz ve teşvik etmemiz, ormanları sürdürülebilir bir şekilde yönetmemiz, çölleşmeyle mücadele etmemiz ve arazi bozulmasını ve biyolojik çeşitlilik kaybını durdurmamız ve tersine çevirmemiz' gerektiğini belirtmektedir.

BCI Çiftçileri, çiftliklerinde ve çevresinde doğal kaynakları belirleyerek, haritalayarak ve restore ederek veya koruyarak, yalnızca karadaki yaşamın karşılaştığı stresi azaltmak için değil, aynı zamanda gelişmesine de yardımcı olmak için üzerlerine düşeni yapıyorlar.

Devamını okuyunuz